Teatr Limen

Start

Teatr Limen

 BEKSIŃSKI_BUTOH na Seattle Butoh Festival

Beksiński_Butoh. Untitled 2, SPECIAL EVENT - SEATTLE BUTOH FESTIVAL, July 17 7 pm, free. Beksiński_Butoh. Untitled 2 is produced by LimenButoh Theatre Warsaw/Poland in collaboration with DAIPAN’s Joan Laage and co-financed by the City of Warsaw.
http://www.daipanbutoh.com/seattle-butoh-festival/

SYLWIA HANFF LimenButoh

 

"Tancerka, która spala wszystko, co stanie na jej drodze. Nieporównywalna z niczym innym gra.

Gdyby energię można wizualizować zapewne sala, drzwi, widownia zajęłaby się ogniem. "
Marek Korwitt (jeden z stażystów i współpracowników Jerzego Grotowskiego)

 

 The Dancer [Sylwia Hanff] burns anything that stands in her way. Stagecraft incomparable with anything else. If energy could be visualized, the room, the walls, the audience would probably be set ablaze. A performance at the highest level. "
Marek Korwitt (one of the interns and co-workers of Jerzy Grotowski)

 

 

ŚLAD INNEGO

 

PROJEKT "ŚLAD INNEGO "  2015, SYLWIA HANFF - LIMENBUTOH

 TANIEC BUTOH A ARCHETYP OBECNOŚCI INNEGO W POLSKICH SZTUKACH PERFORMATYWNYCH

 

BUTOH I TEATR ŚMIERCI TADEUSZA KANTORA

 

 PROJEKT ZREALIZOWANY W RAMACH STYPENDIUM TWÓRCZEGO MINISTER KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO.

 

 

Nowa strona w budowie http://rosamundilabirynt.wix.com/limenbutoh

AKTUALNA GALERIA ZDJĘĆ - ZAPRASZAM NA FACEBOOK  https://www.facebook.com/limenbutoh

 

SYLWIA HANFF – THE THEATRE LIMEN

 

Theatre Limen was founded in 2002 by dancer and choreographer Sylwia Hanff, who is also a dance therapist and master of art in philosophy. The theatre was the result of her studies in search of autentic bodily presence and the essence of the phisical presence of the performer. She is one of the most wildly recognized Polish artists to perform butoh. Her theoretical backgroud is in Antonin Artaud’s theatre, the antropology of theatre and philosophy. She has also studied Western and Eastern techniques of body control: ballet, modern dance, contemporary dance, Hindu dance (both Bharathanatiam and Manipuri), Aztec and Affican dance, improvisation, mime, choreotheraphy and Noh theatre. The practice of meditation (Zen, Hatha and Kundalini Yoga, Tao and labyrinth meditation) always were and still are a crucial element of her training; they help her achive states of concentration that are both useful and visible on the stage.

[...]

Dreams of an Ocean. A black and white space puncted by lights seems paradoxicaly to be a model of both purely biological and purely spiritual life. Rights from the start the spactator is awarethat he or she is witnessing a boundary situation, both in a phisical and emotional sense. The movements of the two performers are extremely slow, sometimes almost impereceptible, but they are precusely what allows the audience to concentrate on elements of our embodiment that we often easily overlook – the micro-movements of the head, hands, eyes, and lips. This is a production not about people, but ebout embodiment; the human figures on the stage are always exposed, always in nondescript costiumes; all in all, it is next to impossible to tell the women from men. They movedabout with the aid of some inner power which yhay seek in front of the audience just so that thay can surrender to it, melding into each other, creating strange bio-objects. The theatre is filled with a monotonous sound, the dripping water; the audience’s attenton and tension rises to the pitch of a ritual experience.

 

Jadwiga Majewska, The Body Revolving Stage. New Dance in New Poland. The Zbigniew Raszewski Theatre Institute, Warsaw 2011

 

O MOIM ROZUMIENIU LIMENBUTOH W ZAKŁADCE: BUTOH

 

LIMENBUTOH CREDO

TEATR LIMEN założyłam w 2002 r. w efekcie prowadzonych przeze mnie 10-letnich,  teoretycznych i praktycznych, poszukiwań autentycznego języka ciała i istoty fizycznej obecności performera.

Studia teoretyczne dotyczyły m.in. filozofii Teatru Okrucieństwa A. Artaud’a, teatrologii (głównie teatru formy), antropologii ciała, tańca i teatru. Trening fizyczny obejmował wschodnie i zachodnie techniki pracy z ciałem: balet, taniec modern i contemporary, hinduski (bharatanatyam i manipuri), aztecki, afrykański, improwizację tańca i symbolikę ciała, mim ciała, choreoterapię, teatr No i sztuki walki. Istotą mojej pracy nie było zdobycie wykształcenia czysto technicznego, ale świadomość i umiejętność operowania różnymi energiami, przekroczenie techniki jako ograniczenia, uwolnienie ciała i odnalezienie źródeł ekspresji. Istotnym elementem mojego treningu były i są praktyki medytacyjne, służące rozwijaniu szczególnego typu koncentracji i uważnej świadomości wszystkich procesów zachodzących w ciele i umyśle.

Najważniejszy odkryciem moich poszukiwań okazało się BUTOH jako taniec, który odrzuca bezpieczeństwo technik i przekracza codzienność ciała ku liminalnemu doświadczeniu transcendującemu podział na myśl i uczucie, ciało i umysł, indywidualne i zbiorowe, świadomość i podświadomość. Butoh to stan istnienia – totalna obecność, w której pozwalamy mówić ciału, by ewokować nieznane, nie sprowadzając go do znanego. To taniec powstający z impulsów wzbierających wewnątrz butoh-tai – ciała-butoh: „dead body”, ciała-życia, ciała-pamięci, popychający tancerza i widza ku ciemnej sferze, leżącej poniżej racjonalnego porządku świata. Nauka u takich mistrzów jak Ko Murobushi, Carlotta Ikeda, Daisuke Yashimoto, Atsushi Takenouch, Tadashi Endo, Kan Katsura oraz Yuko Kawamoto, Yumiko Yoshioki, Fran Barbe, pozwoliła mi na poznanie warsztatu twórców butoh: Tatsumi Hijikaty i Kazuo Ohno, oraz metod wypracowanych przez trzy kolejne generacje tancerzy. Wszystkie doświadczenia spowodowały intensywny twórczy rozwój i znalezienie własnego stylu. Przełomowym momentem było powstanie spektaklu „Puste miejsce albo sny oceanu”.

„Butoh jest jak rozprzestrzeniający się po świecie wirus. Stanie się globalne. Ludzie w różnych krajach uwewnętrznią je we własnych ciałach” (Akaji Maro). Limenbutoh (limen - łac. próg) jest wynikiem nie tylko zarażenia się tym wirusem, ale poszukiwaniem europejskiego ciała-butoh osadzonego w innym kontekście historycznym i kulturowym.

Teatr Limen  pracuje w zmiennym składzie, otwarty na współpracę z różnymi artystami plastyki, muzyki i teatru, dzięki której dokonuje się wymiana energii twórczej i wzajemnych inspiracji. Do tej pory TL współpracował, miedzy innymi, z performerami - Atsushi Takenouchi, Beata Ciecierska - Zajdel,  Iwona Wojnicka, Justyna Jasłowska, Katarzyna Orowiecka, Tomasz Bazan;  z muzykami -  Robert Jędrzejewski  (także Video-art), Andrzej Turczynowicz,  Elżbieta Piasecka, India Czajkowska;   z plastykami i fotografami: Jenni  Ramme, Zuzanna Szydłowska,  Andrzej Turczynowicz i  Janusz Matuszewski. 

Aktualne projekty TL to Ciemna moc ziemi - Przebudzenie ciała - butoh jako uwalnianie ciała od –izmów: uwalnianie z jednej strony od psychologizmu i biologizmu, a z drugiej od systemów filozoficznych, politycznych, a także religijnych i duchowych. To odkrywanie ciała-butoh jako czystej manifestacji Życia.

Butoh czerpie siłę z mitycznej zasady żeńskiej jin, ciemnej siły ziemi. Jest tańcem mroku - wchodzeniem w głąb cielesnej psyche, tańcem śniącego ciała. Sięga do ekspresjonistycznych i rytualnych korzeni tańca. Wszystko po to, by odzyskać ciało pierwotne, naiwne w swym połączeniu z naturą i archetypem Kosmicznej Bogini. Butoh jest powrotem do nas samych i pierwotnej więzi z życiem.

 

Spektakle solowe są ważną częścią mojej pracy ze względu na różnice między grupowymi choreografiami tańca butoh, odbieranymi przez widza głównie jako obraz w warstwie estetycznej, a solowymi, stwarzającymi wydestylowaną, intymną sytuację miedzy tancerzem a widzem, w której zintensyfikowana obecność i zachodzący w ciele-umyśle performera proces przenosi się na odbiorcę.  

                                                                          Sylwia Hanff

 

TL występował na wielu międzynarodowych festiwalach, m.in.: FETA (Gdańsk), Sztuka Ulicy (W-wa), Warszawskim Festiwalu Strefa Kultury, Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Intuitywnej Fortalicje (Zamość), Międzynarodowy Festiwalu MANDALA (Wrocław), International Maat Festival w Lublinie, Nocy Japońskiej Gutek Film, Dniach Japońskich pod auspicjami Ambasady Japonii w Międzyzdrojach oraz w wielu ośrodkach w całej Polsce (m.in. Stary Browar – Poznań, CK Lublin, Teatr Kalambur – Wrocław, różne ośrodki kultury w Warszawie). Otrzymał kilka nagród na konkursach teatralnych i tanecznych. TL dotychczas zrealizował 7 spektakli, 4 etiudy oraz wiele improwizacji. W spektaklu Lunatix gościnnie wystąpił japoński tancerz butoh Atsushi Takenouchi. W 2006 roku TL wziął udział we wspólnym projekcie - spektaklu Taniec Lasu - ze Stowarzyszeniem Teatralnym Chorea w choreografii Kana Katsury.